By: Mung L Wawhkyung
ႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားစုက" ေခြးမသား" ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ၿဖစ္ေနၾကတယ္
လက္ရွိ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ လုပ္ေနေသာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားစုက" ေခြးမသား" ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ၿဖစ္ေနၾကတယ္ ။ ဥပမာ ေၿပာရမယ္ ဆိုလ်ွင္ သခင္ ၿဖစ္သူကသူ႔ရဲ့ ေခြးကို အစာေကြ်းတဲ့ အခါမွာ လိုရာကို စိတ္ၾကိဳက္ ပစ္ေကြ်းတယ္ ။ အဲ့ဒီ အခါမွာေတာ့ ေခြးက ပစ္ေကြ်းတဲ့ ေနရာေတြဆီ အစာကို တစ္ေနရာဆီ သြားစားရတယ္ ။ အဲ့ဒီေတာ့ သူ႔မွာ တစ္ေနရာကို သြားစားလိုက္ ၿပီးတာနဲ႔ ေနာက္ ပစ္ေကြ်းတဲ့ ေနရာဆီတို္င္ သြားစားလိုက္ မ်ားလာေတာ့ ေမာျပီး ၿပန္လာလိုက္ ၿဖစ္ေန ရရွာတယ္ ။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ၿပန္ေျပာရရင္ သူ႔မွာ စားျပီး အလကားျဖစ္ ေနရတာတယ္ ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔မွာ ဟိုး ေၿပးစားလိုက္ ဒီ ေၿပးစားလိုက္ မ်ားလာေတာ့ သူ႔ ဗိုက္ထဲမွာ အစာမက်န္ေတာ့တဲ့ အတြက္ အက်ိဳးမရွိဘူး ။ အထက္မွာ အေၾကာင္းအရာ ႏွင့္ ၿပန္ယွဥ္တြဲ ေၿပာရမည္ဆိုလ်ွင္ လက္ရွိ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ ရွိေနေသာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးသမား အမ်ားစုဟာ ထိုနည္းတူစြာ ၿဖစ္ေနၾကတယ္ ။ အဓိက ရန္သူကို ေမ့ေနၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတိုရဲ့ ရန္သူကို ဦးေႏွာက္မွာ အစဥ္အၿမဲ သတိ ရျပီး အျမဲ တိုက္ထုတ္ ေနရပါမည္ ။ ထိုမ်ွသာမက လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တဲ့ အရာေတြတိုင္းကို ၿပင္းျပင္းထန္ထန္ ရေအာင္ လုပ္ယူရမည္ ။ ေနာက္ျပီး သာေပါင္း ညာစား လူမ်ိဳး ၊ ႏွမ္းျဖဴးသည့္ လူမ်ိဳး ၊ ပဂိဳလ္ေရး ကိုးကြယ္သည့္ လူမ်ိဳးမ်ားကို ႏုိင္ငံေရးသမားထဲမွာ လံုးဝ အလို မရွိေပ ။ အုပ္စိုးသူ လူတစ္စုက သူတို႔ ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေအာင္ တိုင္းၿပည္ကို တရုတ္လက္ထဲ ထိုးထည့္ထားတယ္ ။ ဒီလူတစ္စုရဲ့ အုပ္စိုးမႈက လြတ္ေၿမာက္ေအာင္ အတိုက္အခံေတြ တိုင္းၿပည္ကို အေမရိကန္ လက္ထဲ ထိုးမထည့္ၾကဖို႔ သတိေပးခ်င္တယ္ ။ စစ္အာဏာရွင္ေတြအတြက္ တရုတ္ၾကီးက ေက်းဇူးရွင္ၾကီး ၿဖစ္ေနသလို အတိုက္အခံေတြ အတြက္ အေမရိကန္ၾကီးက ေက်းဇူးရွင္ၾကီး ၿဖစ္ေနရင္ မေကာင္းဘူး ။ ဘယ္ဘက္ကို ၾကည့္ၾကည့္ ကြ်န္စိတ္ေတြ ၿပည့္၀ေနတာကို ေတြ႔ရမယ္ ။ တရုတ္အားကိုးၿပီး အာဏာနဲ႔ ဓနကို ထူေထာင္သူေတြက တဖက္ အေမရိကန္ အားကိုးၿပီး စစ္အဏာရွင္ စနစ္ေအာက္ကေန လြတ္ေၿမာက္ဖို႔ ၾကိဳးပမ္း သူေတြက တစ္ဖက္ဆိုရင္ သိပ္ကို မွားေနၿပီလို႔ ေၿပာခ်င္တယ္ ။ ကြ်န္စိတ္ မကုန္လို႔ မလြတ္လပ္ ေသးတာ ၿဖစ္တယ္ ။ ကြ်န္စိတ္ မကုန္သေရြ႕လည္း လြတ္လပ္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး ။ တိုင္းတစ္ပါးသား အေထာက္အပံ့ဆိုတာ တုပ္ေႏွာင္ဖို႔ ၾကိဳးေတြ အဆင္သင့္ ပါလာၿပီးသား ။ ေခတ္မွီ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကို ထူေထာင္ရာမွာ အဂၤလိပ္ကို တိုက္ရာမွာ ေငြအား လူအားနဲ႔ ဂ်ပန္က ကူလို႔ အဂၤလိပ္ ထြက္သြားေပမယ့္ ဂ်ပန္ကို ေကာ္ထုတ္ဖို႔ အဂၤလိပ္နဲ႔ ၿပန္ေပါင္းရ ။ တစ္ခါၿပန္ အဂၤလိပ္ကို ေကာ္ထုတ္ ရမလို ၿဖစ္ေနခဲ့ရင္ လြတ္လပ္ေရး ဘယ္အခ်ိန္မွ ရမယ္ မသိေတာ့ဘူး ။ သတိခ်ပ္ရမွာ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုၾကီးနဲ႔ မဆလကို ၿဖဳတ္ခ် ႏုိင္ခဲ့တာ ဘယ္ တိုင္းတစ္ပါးသားရဲ့ အကူအညီမွ မပါဘူး ဆိုတာပဲ ။ သခင္ ၿဖစ္ခ်င္ရင္ ကြ်န္စိတ္ကို ေဖ်ာက္ၿပီး ၿပည္သူ႔ အားနဲ႔ ၿပည္သူ႔ အာဏာကို တည္ေဆာက္ၾက ။ ရွစ္ေလးလံုး ၿပည္သူ႔ ေတာ္လွန္ေရးၾကီးမွာ ဘာ ေလာ္ဘီမွ မရွိဘူး ၊ ဘာ ပီအာမွ မရွိဘူး ၊ ဘာ ပညာရွင္မွ မလိုဘူး ၊ ဘာ မီဒီယာ အတန္းရွင္းမွ မလိုခဲ့ဘူး ၊ ဘာ ကန္ပိန္မွ မလိုဘူး ။ အရိုးရွင္းဆံုး ၿပည္သူ ့ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္ကို ဆင္ႏႊဲ ခဲ့တာပဲ ။ အရိုးရွင္းဆံုး ၿပည္သူ အခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းတဲ့ ထမင္းတစ္ထုပ္ ေရတစ္လုတ္နဲ႔ မဆလ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို ၿဖဳတ္ခ်ခဲ့တာ ၿဖစ္တယ္ ။ ေဒၚလာ မလိုသလို ယူရိုလဲ မလိုဘူး ။ ဘယ္လို ပေရာဟိတ္ ပု႑ားမွလည္း အခါေတာ္ ေပးစရာ မလိုခဲ့ဘူး ။ သခင္ၿဖစ္ခ်င္ရင္ ကြ်န္စိတ္ေဖ်ာက္ တကယ္ လြတ္လပ္ခ်င္ရင္ ၿပည္သူ႔ အာဏာကို ၿပည္သူ႔ အားနဲ႔ ၿပည္သူက ေကြ်းတဲ့ တိုက္တဲ့ ထမင္းတစ္ထုပ္ ေရတစ္လုတ္နဲ႔ တည္ေဆာက္ ၾကပါ ။ အခြင့္ျပဳခ်က္ မယူဘဲ ဆႏၵျပသည့္ ပုဒ္မ ၁၈ အပါအဝင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ မကိုက္ညီဘဲ ျပည္သူလူထု အေပၚ ကန္႔သတ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ သကဲ့သို႔ ၿဖစ္ေနသည့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ဖိႏိွပ္ ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ရပ္တန္႔ေရး ၊ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ႏွင့္ မကိုက္ညီသည့္ မတရားေသာ ဥပေဒမ်ား ပယ္ဖ်က္ ၊ ျပင္ဆင္ေရး ၊ ဥပေဒ ႏွင့္ မေလွ်ာ္ညီေသာ ဖိႏွိပ္ ညွင္းပမ္းမႈမ်ား ရပ္တန္႔ေရးအတြက္ အာဏာပိုင္ေတြက ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွ လုပ္တတ္ေအာင္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ ဝန္ႀကီးေတြ သူခိုးၾကီးေတြကို ထိန္းသိမ္းပါ ၊ ဖမ္းပါ ။ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ သမၼတႀကီးနဲ႔ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္ကိုပါ ထိန္းသိမ္းရင္ ၊ ဖမ္းရင္ ပိုေကာင္းတယ္ ။ လုပ္ႏုိင္လား ။ သရုပ္မွန္ မၾကာမီွ လာမည္ ။ ေစာင့္စား ၾကပါကုန္ ။ ထိုေၾကာင့္ ႏုိင္ငံ ႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ တစ္ကယ္ကို တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေပးႏိုင္သည့္ လူမ်ိဳးမ်ားကိုသာ ထာဝစဥ္ အလိုရွိပါသည္ ။ ၂၀၁၄ခုႏွစ္မွ စ၍ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ၿပင္းထန္း ၿပင္းျပတဲ့ ႏုိင္ငံ ႏွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ တစ္ကယ္ ေပးဆပ္တတ္ေသာ ၊ ႏွလံုးသား ရွိေသာ သူမ်ားစြာ ရွိၾကပါေစဟု ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းအပ္ လိုက္ပါသည္ ။ BY - @[100003568965245:2048:Aung Oo] @[1319843695:2048:Yebaw Aung] @[1793628356:2048:Jasmine Black] — with က်ား ခင္စိန္ and 49 others.
By: Mung L Wawhkyung
